สวัสดีค่ะ ช่วงนี้เรารู้สึกเครียดมาก ทั้งเรื่องเรียน เพื่อน ปัญหาที่บ้านกับแม่ แต่สาเหตุส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องที่บ้านค่ะ
แม่เราเป็นคนที่ชอบพูดคำหยาบมาก ด่าหยาบๆ บางวันก็ขอให้ได้ด่า บั่นทอนจิตใจมากค่ะ ตั้งแต่จำได้ก็ตั้งแต่ช่วงป.5จนตอนนี้ปี3แล้ว แม่เราก็ยังพูดเหมือนเดิม พวก ไปตายไปอีเห* อีสั* บางวันเราเลิกเรียนสี่โมงเย็น ด้วยความที่บ้านเราไกล ต้องต่อรถสามต่อ บวกกับรถติด เลยทำให้กลับบ้านดึกบ้าง แม่ก็จะเริ่มด่าแล้วค่ะ เป็นแบบนี้มาตลอด ตั้งแต่สมัยเด็กๆ ตื่นเช้ามาก็ขอให้ได้ด่า วนไปวนมาทั้งวัน อย่างเรื่องเราแต่งหน้าก่อนไปเรียน แค่ทาลิปเขียนคิ้วปัดแก้มก็ด่าแล้วค่ะ เอาไปเปรียบว่าลูกบ้านอื่นไม่เห็นต้องมาแต่งนู่นนี่แบบนี้เลย เปลืองเงินเปลืองทอง ใช้แต่เงินgu หรือไม่ก็บอกว่ามีมึ*แล้วถ่วงชีวิตจริงๆ อันนี้คือส่วนน้อยค่ะ แต่คำหยาบเกือบทุกคำที่เรารับรู้มาคือมาจากแม่นี่แหละค่ะ
แต่ก่อนเราก็พยายามปลงๆบ้างแล้ว เพราะคิดว่ายังไงก็แม่เรา ไม่เป็นไร แต่ช่วงเดือนที่ผ่านมานี้ เรารู้สึกว่ามันบั่นทอนมากจนเอามาเครียด บางทีก็มีเผลอคิดว่าถ้าขึ้นรถกลับบ้านอยู่ดีๆแล้วรถตกลงข้างทางก็คงจะดีนะ หรือไม่ก็ถ้าเผลอมีรถแหกโค้งมาชนก็คงจะดีกว่านี้ แต่เราก็ไม่ได้คิดฆ่าตัวตายนะคะ แค่คิดว่าถ้าเราไม่อยู่น่าจะดีกว่านี้ ตอนนี้ช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมาน้ำหนักเราก็ลดลงฮวบเลย. ทำให้เหนื่อยง่ายแล้วก็ดูโทรมๆ เบื่ออาหารตลอด ไม่อยากทำอะไรเลยนอกจากนอนอยู่คนเดียวตลอดเวลา หงุดหงิดง่ายมากบางทีก็ร้องไห้งงๆ มันทำให้ช่วงนี้ไม่อยากคุยกับใครเลยค่ะทั้งเพื่อนและครอบครัว แล้วแม่เราก็จะชอบว่าไม่รู้จักพูดกับพ่อกับแม่ ดีแต่ไปพูดกับเพื่อน บั่นทอนไปหมดเลยค่ะ มีใครเคยเครียดหนักๆมั้ย แล้วทำยังไงถึงปล่อยวางไปได้หรอคะ ขอบคุณสำหรับทุกความคิดเห็นและคำแนะนำค่ะ
มีวิธีลดความเครียดมากๆกันยังไงคะ
แม่เราเป็นคนที่ชอบพูดคำหยาบมาก ด่าหยาบๆ บางวันก็ขอให้ได้ด่า บั่นทอนจิตใจมากค่ะ ตั้งแต่จำได้ก็ตั้งแต่ช่วงป.5จนตอนนี้ปี3แล้ว แม่เราก็ยังพูดเหมือนเดิม พวก ไปตายไปอีเห* อีสั* บางวันเราเลิกเรียนสี่โมงเย็น ด้วยความที่บ้านเราไกล ต้องต่อรถสามต่อ บวกกับรถติด เลยทำให้กลับบ้านดึกบ้าง แม่ก็จะเริ่มด่าแล้วค่ะ เป็นแบบนี้มาตลอด ตั้งแต่สมัยเด็กๆ ตื่นเช้ามาก็ขอให้ได้ด่า วนไปวนมาทั้งวัน อย่างเรื่องเราแต่งหน้าก่อนไปเรียน แค่ทาลิปเขียนคิ้วปัดแก้มก็ด่าแล้วค่ะ เอาไปเปรียบว่าลูกบ้านอื่นไม่เห็นต้องมาแต่งนู่นนี่แบบนี้เลย เปลืองเงินเปลืองทอง ใช้แต่เงินgu หรือไม่ก็บอกว่ามีมึ*แล้วถ่วงชีวิตจริงๆ อันนี้คือส่วนน้อยค่ะ แต่คำหยาบเกือบทุกคำที่เรารับรู้มาคือมาจากแม่นี่แหละค่ะ
แต่ก่อนเราก็พยายามปลงๆบ้างแล้ว เพราะคิดว่ายังไงก็แม่เรา ไม่เป็นไร แต่ช่วงเดือนที่ผ่านมานี้ เรารู้สึกว่ามันบั่นทอนมากจนเอามาเครียด บางทีก็มีเผลอคิดว่าถ้าขึ้นรถกลับบ้านอยู่ดีๆแล้วรถตกลงข้างทางก็คงจะดีนะ หรือไม่ก็ถ้าเผลอมีรถแหกโค้งมาชนก็คงจะดีกว่านี้ แต่เราก็ไม่ได้คิดฆ่าตัวตายนะคะ แค่คิดว่าถ้าเราไม่อยู่น่าจะดีกว่านี้ ตอนนี้ช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมาน้ำหนักเราก็ลดลงฮวบเลย. ทำให้เหนื่อยง่ายแล้วก็ดูโทรมๆ เบื่ออาหารตลอด ไม่อยากทำอะไรเลยนอกจากนอนอยู่คนเดียวตลอดเวลา หงุดหงิดง่ายมากบางทีก็ร้องไห้งงๆ มันทำให้ช่วงนี้ไม่อยากคุยกับใครเลยค่ะทั้งเพื่อนและครอบครัว แล้วแม่เราก็จะชอบว่าไม่รู้จักพูดกับพ่อกับแม่ ดีแต่ไปพูดกับเพื่อน บั่นทอนไปหมดเลยค่ะ มีใครเคยเครียดหนักๆมั้ย แล้วทำยังไงถึงปล่อยวางไปได้หรอคะ ขอบคุณสำหรับทุกความคิดเห็นและคำแนะนำค่ะ